Vejetaryen Denemeler

İçi Peynir Dolu Kabak Ruloları

2010-08-03T09:22:00.000-07:00

Neredeyse 1,5 yıl olmuş buranın kapağını açmayalı. Biraz tozlanmış. Her defasında olduğu üzere, mazeretim vardı. Bu blogu öylece bıraktığımda içim kapkaraydı. Şimdi fal bakılan kahve telvesi misali, kenardan açılmaya başladı.

Yukarıda fotoğrafını gördüğünüz yemeği Home TV'den aldım. :) Kabaklar boyuna soyulup yine boyuna incecik dilimleniyor, çok az zeytinyağı eklenmiş ızgara tavasında her yüzü 4'er dakika ızgara ediliyor. Sonra, keçi peyniri ve maydanoz karışımıyla rulo şeklinde sarılıyor. Ben keçi peyniri yerine tulum peyniri kullanıp acıya alışma turlarım gereği bolca pul biber ekledim. Artan içle de kırmızı biber sandalları yaptım.

Koca bir tabağı akşam yemeğinde lüpletirken Shutter Island'ı izledim.

İçi Peynir Dolu Kabak Ruloları bu blogun yeniden dirilişine vesile olur dilerim. Hoşbuldum!

Not: Lakto-ovo vejetaryenler için uygun tariftir.

Sebze Çorbası

2008-12-14T08:53:00.000-08:00

Evde birkaç kabak, havuç, patates ve soğan vardı. Tencerede kaynattığım içme suyunun içine defne yaprağı, zeytinyağı ve tuz katıp sebzelerimi haşladım. Sonra hepsini parçalayıcıa koyup püre kvamına getirdim. Bir başka tencerede sızma zeytinyağı ve un katarak unun kokusu çıkana kadar kavurdum. Haşladığım sebzelerin suyunu yavaş yavaş döküp sebze püresini kattım. Tuz, kimyon, karabiber, pul biber ve biraz kekik katıp sevdiğim gibi koyu kıvam alıncaya dek pişirdim. Dereotum ve maydanozum olsaydı eklerdim. Belki sevenler üzerine biberli ve naneli tereyağ gezdirirler, ben gereksiz bulurum.

Lezzetliydi.Tarifi unutmamak için, çektiğim fotoğrafı sevmesem de buraya ekledim. Zaten kenarı kırık kase ile çekmişim. Her neyse... Bir dahaki sefere başka sebzeleri katıp kimilerini çıkararak, sebzeyi püre değil, parça doğranmış olarak kullanarak farklı versiyonlarını denerim.

François Ozon'un 5 kere 2 (Cinq Fois Deux) filmini izleyeceğim. Lavabonun altındaki musluğun sızıntı yapması dışında keyfimi bozacak bir durum yok. Sıkışan bir miktar parayı tesisatçının eline tutuşturunca o sorun da çözülür nasılsa... :(

Lindacino

2008-11-24T13:31:00.000-08:00

Bu kışın yeni sıcak içeceği ne salep, ne de çay... Adını tarifini Linda'dan öğrendiğim için "Lindacino" koyduğum bu kahveyi denemenizi öneririm. Yapımı şöyle: Türk kahvesini usulüne göre pişiriyorsunuz ama kabarmasına yakın 1 çay kaşığı tarçın ekleyip karıştırıyorsunuz. Fincanı bir parmak boşluk kalacak şekilde doldurup üzerini ısıtılmış süt ile tamamlıyor ve afiyetle içiyorsunuz. Üzerini eğer var ise kırılmış fındıkla süsleyebilirsiniz.

Yeşil Mercimekli Kabak Dolması ile Fırında Mücver

2008-10-29T07:22:00.000-07:00

Kabak, yeşil mercimek ve bulgur şu fani dünya üzerinde en çok sevdiğim şeylerden üçüdür. Bugün eski tarif defterlerini karıştırırken "Yeşil Mercimekli Kabak Dolması" diye bir yemek buldum. Dolmanın harcı yeşil mercimek, pirinç ve domatesten oluşuyor, içine bolca dereotu ve maydanoz ekleniyor. Ancak ben, pirinç yerine bulgur tercih ettim ve harcın içine 2 tane havuç rendeleyip nar ekşisi ile pişirdim.

Kabakları oyunca artan içten de anne usulü fırında mücver yaptım. İçleri rendeledikten sonra içine kaşar peyniri, 2 yumurta ve bol dereotu koydum. Beyaz un yerine de tam buğday unu ile kıvam verip fırına verdim. Hafif ve lezzetli bir öğün oldu.

Alıp Başı Gitmek...

2008-10-23T04:55:00.000-07:00

Şimdi tam alıp başı Burgazada'ya gitmek zamanı...

Bir kadeh rakı... Yanında bol zeytinyağlı otlar... Radikası, kayaturpu, kaz ayağı, deniz börülcesi ile rengarenk bir çilingir sofrası.

Ama ille de muhabbeti bu meretin, ille de...

Büyüyünce Bademli Domates Reçeli Olacağım...

2008-10-23T04:18:00.000-07:00

"Büyüyünce kayısılı turta olacağım." diyordu o güzel Fransız filmi Jeux D'enfants'da Sophie. Ben de Bozcada'dan gelmiş, işleri badem dolu organik domatesten yapılmış bu harika reçeli görünce bu replik geldi aklıma.

Bozcaada Doğa Ürünleri adlı organik ürünler satan bir firmanın ürünlerinden biri bu reçel. Yine, Bostancı'da kendi üretimleri olan zeytin ve zeytinyağları satan ufak bir dükkandan satın alındı.

Büyük markaların fabrikasyon ürünlerine karşılık küçük ölçekli üreticilerin ev yapımı ürünlerini tercih edenler için adresi tarif etmek gerekirse; Ahmet Ergül Zeytin ve Zeytinyağları adındaki bu küçük dükkan Emekli Sandığı'nın Bostancı'daki binasına giderken hemen solda yer alıyor.

Leziz Fotoğraflar

2008-08-09T19:12:00.001-07:00

Uzun zamandır buraları boşladım, Cide'den birkaç leziz fotoğraf ile blogumu örümcek bağlamış tavan arası havasından kurtarayım.

Oburcuğun İstanbul Rehberi

2008-02-03T11:53:00.001-08:00

Pisboğazlığım eski zamanlara dayanır, çocukluğuma yani. Ama o zamanlar tuhaf bir oburdum nedense. Elma şekeri yedikten sonra kusan, bütün çocukların ayılıp bayıldığı çikolatalardan nefret eden, leblebi tozuna tapan bir ucubiktim. En çok sevdiğim şey, her sabah Cağaloğlu Anadolu Kız Meslek Lisesi'nin içindeki anaokuluna gitmeden önce babamla Topkapı'daki bir esnaf lokantasında ezogelin ya da pirinç çorbası içmekti. Kasım ayında bir cenaze nedeni ile tekrar Topkapı'ya yolum düşünce dükkanın hala aynı yerde olduğunu görüp eski günleri yadettim. Hatta ben küçükken çorbamı getiren amca hala önlüğü boynunda, çalışmakta.

Yıllar geçip de lise zamanları gelip çatınca okuldan kaçmalara merak sardık. Sınıfça gerçekleştirdiğimiz toplu firarlarımızda İstiklal Caddesi'nde sürter, FKM'de oturup bir çay içer, sonra da tekne ile Boğaz turu yapardık. Lisedeki en yakın arkadaşımla giriştiğimiz bireysel firarlarda ise tercihimiz hep Sultanahmet olurdu. Sokak mısırcısından közlenmiş ve haşlanmış 2 mısır alır, yerdik. O zamanlar balıkla aram iyi olduğundan midye-bira muhabbetlerimiz bol tarator soslu ve kahkahalıydı.

Üniversiteyi ise İstanbul dışında, Eskişehir'de okudum. İlk senelerimde Pazartesi pazarına gidip dolaşmaya bayılırdım. 15, 25 kuruşa küçücük, kıpkırmızı tarla domatesleri satarlardı. Sonra dersler ve diğer koşuşturmalarla o keyif de bitti. Ama başka lezzetlere dadandık. Küçük simit fırınlarından İstanbul simidine benzer simitler ve haşhaşlı çörek alıp yerdik. Odunpazarı'nda bir pastaneden de ekler. Anadolu Üniversitesi'ne yakın bir yerde Karagöz Fırını vardı, oradan tazecik poğaçalar ve kurabiyeler alırdık. Linda Eskişehir'deyken ve aynı evde kalırken mis gibi çorbalar ve yemekler pişirip yerdik. Sonra Eskişehir bütün şehirlerin tam ortasına kurulmuş olduğundan kısa ya da uzun aynı kampüsün havasını soluduğumuz yedi bölgeden arkadaşlarımızın erzak dolaplarından ya da anne paketlerinden çıkanlara ortak olurduk. Koşuuuun, Mersin'den cezerye gelmiş, Meryem Hatay'dan nar ekşisi taşımış, Ülker'in harnup (keçiboynuzu) pekmezi kaşıklanmış, Antep'den baklava, bilmemkimin annesinden yaprak sarma... Keşfetmeye zaman yetmeyen tatları "bir dahaki gelişlere bırakıp" mezun oldum sonunda. Ama hiçbir zaman hiçbir şehir için "taşına toprağına kadar avucumun içi gibi bilirim" dememek lazım. 28 Aralık günü diplomamı almak için Eskişehir'e gitmiştim. Benazir Butto'nun öldürüldüğü akşamın sabahı, uykusuz bir tren yolculuğundan sonra tren garında geçirdiğim 3 saatin ardından günün ağarmasıyla birlikte kar serpiştirmeye başlamış, eski ev arkadaşım ama her daim arkadaşım Ülker de küçücük bir yere götürmüştü beni kahvaltı için. Çayı tıpkı çocukluğumda sevdiğim gibi Paşabahçe'nin su bardaklarında servis eden ve gözlemeli, ballı, yumurtalı ve tahin-pekmezli kallavi iki kişilik bir kahvaltı için yalnızca 10 YTL alan tahta masalı, duvarları yeşile boyalı, içerinin sıcağından pencere camları buğulanmış ve biri yaşlıca olmak üzere iki bey tarafından işletilen bu küçük dükkanı bizimkiler yenilerde keşfetmişler ve müdavimi olmuşlar. Olunmayacak gibi de değildi hani...

İstanbul'a döneyim. Yaş almaya ve geçen yıllar güzel insanlarla yolları kesiştirmeye başladıkça yeni tatlar keşfetmek için gereken zemin de hazırlanmış oldu haliyle. Birbirinden güzel sofralara misafir olmak bir yana, sokaklardaki lezzetlere de sarmaya devam ettim elbette. Savoy'dan paskalya çöreği, Burgazada'da sakızlı dondurma, Yaşar Usta'dan meyveli dondurma, Balık Pazarı'nda rakı-deniz börülcesi-diğer mezeler keyfi -deniz börülcesini ayrı tutarım hep-, Pangaaltı'da topik, Tarihi Harbiye Fırını'ndan mis gibi ekmekler, Beyoğlu çikolatası, İnci'de profiterol, sonracığıma Çiya, eh Baylan'ın Kup Griye'si olmadan liste tamam olmaz, Üçüncü Mevkii 'de Meksika Usulü Patates yemeği, Tarihi Vefa Leblebicisi'nden kavrulmuş leblebiyle leblebi helvası, Beşiktaş'ta simit... bu uzar da gider böyle.

Bir başka yazıda zaten uzayacak bu liste... Ben aynı başlıkta bir postu aylar önce Alternatif-İstanbul'a yayınlamışım. Neyse ki o daha fotoğraf ağırlıklı, bakmak isterseniz linki

Rum Usulü Közleme ve Soğanlı Ekmek'in Kardeşi

2008-02-01T12:37:00.000-08:00

Yukarıda görmüş olduğunuz yemek, İstanbul'un en keyifli lokantalarından biri olan Parsifal'in menüsünde yer alıyor: Rum Usulü Közleme. Parsifal'in tarifinde közlenmiş patlıcan, soğan, sarımsak, çarliston biber, doğranmış domates, zeytinyağı ve biraz tuz var. Benim pişirdiğimin içine ise bir miktar elma sirkesi, kıyılmış dereotu ve kaşığın ucu ile tarçın girdi. Elma sirkesinin verdiği ekşiliğin bu yemeğe çok yakıştığını düşünüyorum.

Bu da dün denediğim Soğanlı Ekmek'in içine bir-iki malzeme eklenmiş kardeşi. Soğanları kavururken içine yarım kaşık kimyon, yarım kaşık da tarçın atıp hamura da kıyılmış dereotu ekledim. Üzerine ise gene zeytinyağı, tarçın veeeeeee çekirdeğinden haince ayırdığım zeytin dilimleri.

Şirince'den gelen 5 şişe şarabın 2.si, yani vişneli olanıyla bu ikisi pek güzel gitti. 1 haftadır yarısına kadar izleyip çeşitli nedenlerle kapattığım In The Mood For Love filminin sonunu getiririm sanırım bu gece. En sevdiğim huylarımdan biri de budur zaten: bir filmi izlemeye başlayıp sonunu getirmeden "pause" tuşuna basmak ve günlerce süründürmek, bir anda tüketmektense, yavaş yavaş sonuca ulaşmak...

Yarın Tania bize yemek pişirecek. Yuvarlak masa şöleni. Pangaaltı'ndaki mezecilerden biraz topik ve biraz fava benim, içinde sohbet olunacak bir büyük rakı da bir diğerimizin katkısı olacak masaya. Ve daha kimbilir neler? Yasmin Levy'nin "Mano Suave" albümünü hediye götüreceğim arkadaşlarıma.

Hep derim, ağzınızın tadını biliyorsanız bir Ermeni, bir Rum, bir de Kürt arkadaşınız mutlaka olmalı, ve pek tabi masanın müziğini yapacak ya da en azından seçecek bir dost daha...

Soğanlı Ekmek

2008-01-31T05:14:00.000-08:00

http://www.evcini.com/

Tarifi yukarıda adresini vermiş olduğum siteden aldım. Pırasa kullanmayıp 2 ortaboy soğan ile pişirdim. Fırına vermeden önce hamurun üzerine zeytinyağı, kekik ve biraz da tarçın serptim. Ölçüleri birebir uygulamanız yararınıza olacaktır. Son derece lezzetli bir ekmek pişirmek için ideal bir reçete.

Not: Vegan ve vejetaryenler için uygun bir tariftir.

MORRISSEY: ZEKİ MÜREN HAYRANI BİR ANARŞİST

2008-01-19T01:22:00.000-08:00

Kürke Hayır Platformu'nun AktivistKültür Bölümü için yazdığım yazıyı iki kez güncelledim. En son halini buradan okuyabilirsiniz.

MORRISSEY: ZEKİ MÜREN HAYRANI BİR ANARŞİST

İşbu satırların yazarı Morrissey’i neden sevdiğini anlatırken heyecanlanmaktadır zira müziğiyle hayatında yer eden yorumculardan biri olmasının yanı sıra Morrissey aynı zamanda 11 yaşından beri vejetaryendir ve 1985 yılında The Smiths grubu ile birlikte “Meat Is Murder” albümünü çıkarmıştır. Konserlerinde albümle aynı adı taşıyan şarkıya başlamadan önce "this song is dedicated to those who think they have the godlike power to take lives" dediği rivayet edilir.

Fotoğraf

İstanbul’da 2006’nın haziran ayında verdiği konserde Morrissey’in yaşam biçimi nedeni ile içinde bulunduğu hassasiyeti kimsenin-en azılı hayranlarının dahi- umursamamış olduğunu ve konserin et kokuları içinde başladığını duyduk. Orada bulunabilseydim eğer kendisini et satan standlara karşı açtığı savaşta desteklerdim. Zira Türkiye gibi etçil bir ülkede tavrını bu yönde koyabilmek bile aktivist bir kişilik yapısını gerektirir. Üzerine hiç vazife olmadığını düşünebilir, şarkılarını söyleyip gidebilirdi ama Morrissey yapacağını yaptı ve bütün çabalarına rağmen damak tadına, alışkanlıklara ve para denen materyale yenildi. Bu anlamda İstanbul’a kırgın mı ayrıldı, işin o kısmını belki de hiç öğrenemeyeceğiz. Ama zaten kişilik itibariyle çenesini tutamayan bir yapıda olması nedeni ile eylemlerinin devam edeceğinden hiç kuşkumuz yok. Kanada’daki fok katliamı dolayısı ile bu ülkeyi turne kapsamından çıkarması ve tilki avcılarına fiziki zarar verdiği gerekçesiyle İngiliz polisinin soruşturmasına uğraması Morrissey’in hak savunuculuğu konusunda ne denli gözü kara olabileceğinin en açık örnekleri.

Bunun yanı sıra alacağı bütün tepkilere ve belki de albümünün azalabilecek satış rakamlarına rağmen Bush’un ölmesini dileyip bazılarının antipatisini üzerine çekmesi savaş karşıtlığının bir göstergesi. 'I Will See You In Far-Off Places' şarkısında: “Ve ABD seni bombalamazsa eğer seni, güvenli bir yerlerde göreceğim." diyerek Amerika’nın her istediği yeri fütursuzca işgal edebiliyor olması gerçeğiyle dalgasını geçiyor. Cinsel tercihi nedeni ile de merak uyandıran Morrissey, sahnede iki tarafı da kendinden geçiren bir duruşa sahip. Bazı röportajlarında aseksüel olduğunu söylese dahi kimileri O’nun homoseksüel olduğundan son derece emin. Morrissey muhtemelen bu sözlere alınmamış, aksine üzerine geçireceği ve savunabileceği bir alt kimliğin daha varlığıyla sevinmiştir bile. Yine İstanbul konserinde 60’lı yıllarda Türkiye’deki ilk glam duruşu etraftan gelen eleştirilere aldırmaksızın sunan Zeki Müren’e saygılarını sunmayı ihmal etmemesi cinsiyetçiliğin ve seksistliğin lüzumsuzluğu hakkında yeterince fikir vermiştir, tabi ki anlayana/anlamak isteyene. Zeki Müren ölümünden yıllar sonra Marc Almond ve Morrissey gibi müzik tarihine adlarını yazdırmış yorumculara hala ilham vermektedir, bu da ayrı bir yazı konusu elbette.

Fotoğraf

Çatal dilli Morrissey eylemlerine (pek tabi ki) devam ediyor. Fotoğraf sanatçısı Wolfgang Tillmans'ın objektifine elinde "We Hate Iams (Iams'tan Nefret Ediyoruz)" yazan pankartlarla poz vererek hayvanlar üzerinde yaptığı acı verici deneylerle ünlü mama firmasını protesto ediyor. Geçtiğimiz günlerde kürke düşkünlüğü ile bilinen Madonna'nın evlat edindiği Afrikalı oğlu David Banda'yı bir aksesuar gibi ordan oraya taşımasına tepkisini "cuk" oturan bir laf ile gösterdi: "I wouldn’t be surprised if she made that African boy into a coat and wore him … for 15 minutes, and then threw it away. (Madonna eğer bu Afrikalı çocuğu palto yapıp giyseydi şaşırmazdım. 15 dakika sonra çıkarıp atardı.)”

Kitap Öneri

2007-04-26T23:57:00.000-07:00

redi Yahttp://www.candundar.com.tr/index.php?Did=501http://www.candundyınları- 1997

Sadık Hidayet, İranlı bir yazar. İran edebiyatında modern öykücülüğün kurucularından sayılıyor.

Yapı Kredi Yayınları'ndan çıkan "Vejetaryenliğin Yararları" (1997) adlı kitabında sadece ağzımızdaki çürük dişlerin veya bağırsaklarımızdaki parazitlerin değil, yol açtığımız savaşların ve giriştiğimiz vahşi katliamların sorumlusunun da etoburluğumuz olduğunu öne sürüyor ve bu alışkanlığın insanlığı yok edeceği kehanetinde bulunuyor. Sadık Hidayet, 1927'de yazdığı bu kitabında insan soyunun özünde etobur olmadığını, doğal insanın sebze ve meyveyle beslenen bir vejetaryen olduğunu da ilginç verilerle kanıtlıyor.

Kitaptan bir bölüm, geçen yıl Öküz dergisinde yayınlandığında bana çok ilginç gelmişti. Bu saptamaları, et tüketiminin zirveye çıkacağı bir kurban bayramı arifesinde sizlerle paylaşmak istedim.

Hepinize mutlu (ve sağlıklı) bir bayram dileğiyle...

* * *

"Herşey insanın etobur olmadığını göstermektedir. Vücudunun iç yapısı meyve yiyici olarak yaratıldığı gibi, dış yapısı, yaşama tarzı, gelenekleri, davranış ve aklı da insanın etobur olmadığını kanıtlamaktadır.

İnsanın ağzı, avını yutabilmek için etoburların ağzı gibi açılmaz. Dili yumuşaktır. Suyu yalayarak içmez. Elleri pençesizdir. Köpekdişleri diğer dişlerden uzun değildir. Gözleri, diğer etoburlar gibi karanlıkta görmez. Burnu, canlı havyan kokusunu uzaktan almaz. Ağaca tırmanıp kolayca meyve toplayabilir, ama kuş yakalayıp parçalayamaz. Çiğ veya kokmuş eti yiyemez.

Midesi etobur hayvanlarınkine göre çok daha ince ve güçsüzdür. Mide salgıları ve pankreas bezi, eti çözündüremez. Karaciğerinin etteki azotu uzaklaştıramaması gut, romatizma ve sinir hastalıklarına yol açar. Etobur hayvanlarının bağırsakları kısadır, bozuşmuş et orada durmaz. Oysa insanın uzun olan bağırsaklarında kalan et kokuşur ve öldürücü mikroplar üretir. Nitekim bağırsak rahatsızlıkları ve apandisit bu bozulmanın sonucunda ortaya çıkar.

Niçin dünyadaki tüm canlılar arasında sadece insanın dişleri çürüyor ve binbir güçlükle dişlerini koruyabiliyor? Ormanlarda, ovalarda, çöllerde ve deniz diplerinde yaşayıp da dişleri dökülen bir hayvan yoktur. Eğer varsa, onun soyunun da bozulup yok olmaya doğru gittiği anlaşılır.

Hiçbir varlık besinini pişirmez ya da öldürmez. Pişirmek, yiyecekleri harap etmek ve doğal halinden çıkarmak demektir. İnsan, doğanın sunduğu hoş kokulu ve leziz meyveler yerine, hırsından dolayı hayvan ve kuş leşlerini, kokmuş meyve sularıyla ve hayvanların kan, bağırsak ve diğer sakatatıyla süsleyip türlü baharatlarla karıştırarak yemektetir."

* * *

"Mezbaha iki ayaklı hayvanın icadıdır. Hiçbir yırtıcı canlı, yemini bu kadar rezilce yemez. İnsan, kurtların ve yeryüzündeki kan dökücü canlıların yüzünü ağartmıştır.

Her devirde en zeki bilginler, inanç önderleri, insanlığın ahlâksal yükselişine ilgi duyan, insanlığın zihinsel ilerlemesi için çalışanların tümü, vejetaryen olarak tanınmışlar, insanlara etoburluktan kaçınmayı salık vermişlerdir.

Dahi düşünürlerden Eflatun tahıl, meyve ve özellikle kuru incirle beslenirdi.

Pisagor'un izinden gidenler incir, sebze, meyve, bal ve ekmekle yaşamışlardır. 100 yaşında ölen Pisagor, etoburluk hakkında şöyle demiştir:

'Ey ölümlüler! Böyle pis bir yiyeceğe bulaşmaktan korkun!'

Hazreti Ali, etoburluk hakkında şöyle buyurmuştur:

'Midelerinizi hayvan mezarlığı yapmayın!'

Yunan filozoflarından Plutark şöyle der:

'Siz masum ve sakin hayvanların kanına susamışsınız. Oysa onların hiç kimseye zararı yoktur. Size alışıyorlar, sizin için çalışıyorlar ve hizmetlerinin karşılığında siz onları yutuyorsunuz.'

Ünlü Rus yazarı ve büyük filozof Tolstoy şöyle yazar:

'Et yeme alışkanlığı barbarlık zamanlarından kalmıştır. Vejetaryenliğin ortaya çıkışı eğitimin ilk tesiri sayılır.'

Profesör Şarl Rişe 'Hayvansal besin gerekli mi' sorusunu şöyle yanıtlar:

'Binlerce hayır... Anatominin alfabesi bu...'

Profesör Buşar'a göre:

'Et yiyenlerin dilleri kirlidir. Nefesleri kokar, dışkıları pis ve düzensizdir. Aynı zamanda mide ve bağırsak rahatsızlıkları, cilt yaraları, baş ağrısı, romatizma, aşırı derecede şişmanlık ve zayıflık onlarda görülür.'

Bilim, ahlak, duygular ve doğa el ele vermiş, vejetaryenliğin insan soyunun kurtarıcısı olduğunda birleşmiştir.

Bir gün gelecek ve insanın yiyeceği o kadar değişecek ki, gelecek kuşaklar atalarının böylesine sağlıksız, çirkin ve vahşice bir besini yediklerine inanmayacaklardır.

İnsanoğlu günün birinde evriminin doruğuna ulaşırsa, doğal bir ortamda bitkisel yiyeceklerle birlikte olacaktır. Oysa et yemesi ve yapay uygarlığı onu fasitleştirmiştir ve yok olma uçurumuna doğru sürüklemektedir. Doğa yasalarına göre yaşayan, sağlıklı ve yeni bir kuşak onun yerini almazsa, insan soyu utanç verici bir şekilde kaybolup gidecektir."

http://www.candundar.com.tr/index.php?Did=501

Yoğurtlu Kabak Salatası

2007-03-07T05:34:00.000-08:00

Youtube'a erişim dün itibariyle İstanbul bilmemkaçıncı Sulh Mahkemesi kararıyla engellenmiş. Yargıya karşı boynumuz kıldan ince-yok artık-, kalem kırılmış bir kere-hangi devirde yaşıyorsak-, yargıdan büyük allah var-Jesus, bu nereden çıktı- neyse Youtube'a erişemiyoruz, çıkar kokusu yakında.

Neyse güncel gelişmeleri aktardıktan sonra gelelim uyduruk tarifimize:Yoğurtlu Kabak Salatası. 2-3 ad. kabağı çiğ olarak rendeleyin ve suyunu iyice sıkıp kaba alın. Kırılmış ceviz veya fındık ekleyin. Üzerine sarımsaklı yoğurt, zeytinyağı, pulbiber ekleyin. Oldu bitti!

Bu kadar, işinize bakabilirsiniz artık...Benim vereceğim tarif bu kadar olur. Afiyet Olsun!-yerseniz-

Not:Lakto Vejetaryenlere uygun tariftir.

Saturday Night Live

2007-01-20T12:38:00.000-08:00

Bisküvi denen hayat kurtarıcı atıştırmalık benim elime geçmeye görsün cılkı çıkar. Mecazi anlamda demiyorum, gerçek anlamıyla cılkını çıkarırım. Bisküviyi katiyen kuru yiyemem ben, kahve, çay, hiçbirşey bulamazsam suya batırıp batırıp yerim. Su hariç absürd bir tarafı yok bunun ama sudan da tuhaf bir alışkanlığım var ki o da bisküviyi batırdığım içecekler içinde en favorimin kırmızı şarap olmasıdır. Kimin yanında yaptıysam yapayım ilk tepki "ıyyy" oldu. Ama şarabın ekşisiyle bisküvinin tatlısının kombinasyonunu severim. Peyniri limonla yemek ve her türlü sulu yemeğe yoğurt koymak gibi başka berbatlıklarım da var ama kusmanızı istemem.

Böyle bir alışkanlık olanı şimdiye kadar yalnızca Amelié from Montmarte filminde gördüm, zencefilli bisküviyi bandırıyordu şarabına Amelié. Zaten takdir edersiniz ki kendisi pek normal bir hatun değildi, bense şarap-bisküvi olayını 1998'den çoook önce keşfetmiştim ve uygulamaktaydım.

İşin daha da kötü yanı bisküvi kırıntısının şarabın içinde yüzmesinden hazetmediğim için gözümü-burnumu tıkar, öküsürük şurubu içer gibi fondip yapar, üstüne bir sonraki kadehten önce bardak çalkalarım.

Cumartesi gecesi özeti: Bir şişe Altıntepe Kırmızım var, birkaç pötübörüm, Johnny Cash ile demleniyoruz.

Ah bu kızlar...

2007-01-14T02:32:00.000-08:00

Bugün televizyonda dizi izlerken bir diyaloga şahit oldum, kapı çalıyor, içerden bir ses geliyor: "Choptsticklerinizi çıkarın millet, yemek geldi." Bunu söyleyen kız kapıyı açıyor, arkadaşı içeri giriyor ve: "Diğer insanlar nerde?" diyor. Kapıyı açan ise şöyle cevap veriyor: "Kimse yok, yalnızım. 10 kişilik yemek ısmarladım. Siparişi getiren bana bir domuzmuşum gibi bakmasın diye bağırıyorum."

Çok tanıdık geldi bana bu durum! Açgözlülüğüm tutunca kendimi kaybedip abuksubuk bir ton abur cubur ısmarlıyorum ve siparişi getiren "Oha lan tek başına mı yiyecek bu kadar şeyi" demesin diye evde biri varmış gibi davranıyorum.

Ben yine yoğurt çorbası yaptım. Bu tembellikle yapacak başka şey gelmiyor elimden. Ama olmaz böyle. Gelişemiciiim bu kafayla gidersem.

Makarna İhtisası

2007-01-12T11:10:00.000-08:00

Fotoğraf makinamız adi bir hırsızlık olayına kurban gittiğinden beri bu siteye birşeyler yazmak içimden gelmedi pek doğrıusu, yemek falan bahaneydi benim için ne yalan söyleyeyim. Mailbox'ıma Linda'nın tarifi düşmeseydi daha da gireceğim yoktu, hala ahh şu binayı çekmiştik seninle, bak şu kapıyı çok beğenmiş hemen fotoğraflamıştık... şeklinde eski sevgili muamelesi yaptığım bir kayıp sözkonusu olan ve bu blog da bana geçmiş mutlu günleri hatırlatıyor.

Lindacım kızma, kısa kesiyorum. Gelelim tarife. Şimdi Lindayla biz aynı evi paylaşırken ben zırt pırt grip-nezle olurdum, o da bana sıkma tarhana, mercimek, yoğurt çorbası falan hazırlayıp içirirdi. Hatta bir keresinde "Olum şu herife bak, süper lan!" derken düşüp ayağımı fena burkmuş, keklik gibi sekerek yürümeye başlamıştım, o esnada başımda gestapo gibi "ayağına şunu sür, yastık koy, fazla basma yere." demelerini unutamam. Bizim şaraplı yemekli gecelerimiz vardı efendim, son birkaç ay öncesine kadar hala da vardı ama hatun Alamanya'ya gitti, biraz sekteye uğradı. Benim siparişler bitmedi tabi, gelirken tekila getir, şarap getir, çikolata getir, onu getir, bunu getir diye başının etini yemeye devam ediyorum.

Tamam kızmayın, buyrun tarif...Makarna...Muhteşem kurtarıcı...Bir nevi ilah... Füzyon...Neden mi? Çubuk...ay pardon beyaz porselen tabak yanındaki chopstiklere dikkat. Sözü Linda'ya bırakıyorum.

makarna ıhtısası yaptığım Coburg dan sevgılerle.

makarna ve patates sosu. malzemeler: ıstedıgınız cesıtte ve mıktarda makarna. 2 orta boy patates 1 adet sogan 2 dıs sarımsak bezelye - konserve garnıtur de kullanılabılır.ama patatessız. köri sosu kara bıber tuz Zeytin yağı ( tercihen ) hazırlanısı: efendim. once sosla baslıyoruz.baslamadan once sıcak su hazırlıyoruz. tavayı alıyoruz ıcıne bır mıktar zeytın yagını koyuyoruz.dıledıgımız ebatlarda kestıgımız (tercıhen cok kucultmeden ) soganı ve ıncecık dogradıgımız sarımsakları koyuyoruz tavaya. bır mıktar kavurduktan sonra mınık mınık dogradıgımız patateslerı ıcıne atıyoruz. bır kac kez tavada cevırdıkten sonra ıcıne bezelyelerı veya garnıturu dıledıgımız mıktarda eklıyoruz. sonra da tavadakı malzemelerı gecmıycek kadar sıcak suyu eklıyoruz.herhalde bır su bardagından fazla degıldır.köri yi serpıyoruz dıledıgımız mıktarda. sonra cok az tuz ve karabıber eklıyoruz ve pısmeye bırakıyoruz.suyunu cekıpte patatesler pısene kadar pısırıyoruz.( eger patatesler buyukse , henuz pısmemıslerse ve su bıttıyse cekınmeyın bıraz daha sıcak su ekleyın ) bu arada sosu hazırlarken makarnayı haslamıs olmamız lazım. ben yag veya tuz koymuyorum makarna suyuna. sorun olmuyor bence. sunum: sosu ve makarnayı yan yana koyuyoruz. çok da doyurucu oluyor. fazla karbonhıdratlı ama olsun. afıyet bal seker olsun.

Heheyyt, sizin böyle arkadaşınız var mı bakalım? Linda senin yemek tarifi vereceğin günleri de mi görecektim ya ben... Bak ne dicem...Bu sefer ben bi halt sandığım herifin tekini başka biriyle basiim, gene öyle deli gibi yemek yiyelim sen bir gel de... "Ya...şunu getir...Yok bunu da...Hmm onu da istiyorum...Yanında rakı...Yok şarap...İkisi de..." Ayiretten Schwarze Anna birası istiyorum. Ve de içemem ama o purodan da getir.

Ben de sana burdan pişmaniye yolliim...

2006-12-23T12:13:00.000-08:00

Şu karmakarışık kafamı bir toplayıp olmayan dikkatimi bir noktada yoğunlaştırabilsem derhal bir çocuk eğitim kitabı yazmaya başlayacağım: "Ezgi Fotoşop Öğreniyor" adında. Bilgisayarla alakalı bir kitap olmayacak elbette çünkü fotoşopla haşır neşir 10 yaşındaki bir çocuk benden daha fazla şey biliyordur. Ben kitabımda şiddetin kötü bir davranış biçimi olduğunu kahramanımın fotoşopla uğraşırken sinirlenip monitöre yumruk atmasından sonra elinin acımasının, küfürün kötü birşey olduğunu ise fotoşop bilgisayarı yavaşlatınca ettiği ağza alınmayacak küfürler sonucu bilgisayarın kilitlenmesinin üzerinden anlatacağım. Çok iddialıyım, Madonna çocuk kitabı yazabildiyse ben de yapabilirim gibime geliyor, gerçi Madonna gibi "Confessions" konseri veremiyorum, öyle çok tuhaf itiraflarım da yok zaten.

Gelelim bu akşamki tarifimize sayın bayanlar, aa olur mu ekran başında bizleri izleyen erkek izleyicilerimiz de var, basit bir aritmetik hesaba vurursak eğer 70 milyonun 34 milyon küsürü kadın, kalanı erkek, tabi bu noktada kadın-erkek kavramı cinsiyeti ifade etmekte, akşamın bu saatinde benim geyiklerimi okumaya katlanacak erkek sayısı olsa olsa... 5'tir. Yani nazımın geçtiği, ne kadar şımarsam da umursamayan ve öksürsem dinleyecek erkek sayısı, eh biri zaten babam oluyor. Yemeği kömür yapmadıysam zaten ne pişirsem yemek zorunda zavallıcık. Yani özetle 70 milyon bizi izlemiyor sayın seyirciler. Ondan rahatım.

Yarısını soya kıyması formunda tükettiğim soya etinin kalan 100 gr.'lık kısmı pek güzel mantarla kaynaşabilirdi, kırmızı biber renk verirdi, bol kimyon...az biraz zencefil...biraz pul biber vs.vs. tavada zeytinyağında kavrulup domates rendesiyle allaştırılır, yanına da bol maydonozlu bir patates salatası yakışırdı. Sonra da "Planets" dinlenerek iki kişilik bir masa da yenirdi, afiyet olsundu, güzel olmuştu, elime sağlıktı, Ezgi bu işi kıvıracak gibiydi. Babam olsa şey derdi: "Bu kadar baharatı bana koysan ben de güzel olurum..." Soya eti ham haliyle pek lastikimsi, tatsız birşey aslında, ancak böyle değerlenir.

Şimdi Harika Avcı'nın filmi var Yeşilçam'da, onu izleyeceğim.

Krema Soslu Sebzeli Makarna @ Vejetaryen Denemeler

2006-12-21T04:41:00.001-08:00

Sınavların bitişini kutlamak için kendme bir yemek pişireyim dedim, buzdolabı fare düşse kafası yarılacak denli boş olduğundan kış aylarının muhteşem kurtarıcısı olan iki sebzemin: kabak ve mantarın yanı sıra pahalı olmasına rağmen muhteşem rengine dayanamadığım kırmızı biber satın aldım. Bu malzemeyle güzel bir sebze sote yapılırdı, ayrıca biraz süt kreması ile güzel makarna sosu olabilir, içine belki biraz da zencefil katılırdı. Güzel bir öğle yemeği olabilir, birkaç aksesuarla akşam da yenilebilirdi. Aklımla bin yaşayıp pişirmeye başladım. Sonuç: Kremalı soslar iyi hoş ama ağır geliyor bana. Ama mantar kullanılan soslar içinde kremalı olan bir başka lezzetli doğrusu...

İçindekiler

Kişi sayısına göre uygun miktarda makarna
3 yemek kaşığı süt kreması
1 ad.büyük kırmızı biber
2 ad. sakız kabak
1 ad.kuru soğan
Mantar(ölçülü tarif veremem, göz kararı yetecek kadar diyelim)
2 diş sarımsak
1 fiske zencefil
Tuz
Zeytinyağı

Yapılışı:

Makarnayı diri kalacak şekilde haşladım. Süzdüm ama makarna suyunu dökmedim.(Varan bir:.makarnanın vitamini, mineralı vs. vs. Makarna sosunda kullandım suyunu zaten, varan iki:tasarruf tedbirleri) Sos tencereme(yalan ay, yok böyle bir tencerem, afilli olsun diye yazdım, ufak bir çelik tencereye yani) önce küp küp, minik minik doğradığım soğanı, soğanlar pembeleşince halka halka kestiğim kırmızı biberleri sonra da julyen doğradığım (lise stajımda şef ahçılara yaranmak için ilk öğrenmeleri gereken konulardan biri sebze-meyve kesim şekilleri olan arkadaşlarımın beceriksizlikleriyle zamanında çok dalga geçtiğim için jülyen terimini kaptım hemen. Sonradan onlar kavundan-kapuzdan sepet, domatesten gül, elmadan ağaç yapabilmeye başladılar, ben hala yemek konusunda yerimde sayıyorum.. Jülyen'in Türkçesi...Hmmm...Kibrit çöpü gibi doğramak demek) kabakları zeytinyağında kavurdum. Yumuşadılar, 3 kaşık süt kremasını ekledim, çok az makarnanın suyundan katıp çok da yumuşamayacak şekilde pişirdim. İçine tuz ve zencefil ekledim, maydonozları yıkayıp bıçakla değil elimle bölerek sosa kattım, en son makarna ile karıştırdım. Küçükken hiç hazetmediğim maydonozları tabağın etrafında halka yaptım, ortasına da krema soslu sebzeli makarnamı doyumluk koydum. Çok afiyet oldu.

Benden daha ciddi tarifler beklemeyin...Kapasitem bu kadarına yetiyor!

Öneri

Michael Tobias’ın “Acıyı Hisssetmek için kurban olmak gerekmez” üst başlığıyla Versus Yayınları’nın çıkardığı “Öfke” adlı romanı.

Not: Lakto (süt ürünleri tüketen) vejetaryenler için uygun bir tariftir.

Soya Köftesi @ Vejetaryen Denemeler

2006-12-18T09:00:00.001-08:00

İçindekiler

100 gr. Soya Eti
1 lt.su (soya eti için)
1 Orta Boy Soğan
3 Diş Sarımsak
Yarım bayat ekmeğin içi
İstediğiniz kadar maydonoz
Kimyon
Tuz

Sos için

Domates Rendesi
2 diş sarımsak
Zeytinyağı
Zeytinyağı'nın asidini alsın diye bir fiske şeker
Yeterince su

Yapılışı

Bu blogun ilk yazısında yapacağımı söylediğim soya kıymasından köfteyi bu akşamki akşam yemeği olarak düşündüm. Ancak markette soya kıyması bulmadığımdan 200 gr.lık paketler halinde satılan kuşbaşı soya etini tercih ettim. Ufak bir mutfak robotuyla kıyma haline getirebilirim diye düşündüm. Paketin üzerindeki tarife göre 100 gr. soya etine 1 lt. su ilave edip 5 dakika pişirdim, 15 dakika dinlendirdikten sonra süzdüm.Soğuyunca doğrayıcıma 1 orta soğan, 3 diş sarımsak, yeter miktarda maydonoz ve tuzu ekledim, kimyon konusunda elimi korkak alıştırmadım bu sefer. İyice malzemeler kaynaşınca ıslatıp suyunu sıktığıım ekmek içini ekledim. Soya etini birbirinden ayrılmayacak hale gelinceye kadar elimle de yoğurdum. Büyük yuvarlak şekiller verip 14 köfte elde ettim.(küçük yaparsanız 2, hatta obur olmayan 3 kişi doyar bu malzemeyle...) Tavada az yağ ile pişirdim. Tabağa alıp domates sosunu gezdirdim. Yıllarca hep Ayşe Tüter ya da diğer yemekçi teyzeler gibi maydonozla süsleme yapmak istemiştim, ortasına bir de maydonoz dalı oturttum.

Özeleştiri

1. Sosa kekik eklemeyi unuttum. Halbuki pek yakışabilirdi.

2. Soya etini uzun yoğurdum, çünkü yumurta olmadığından zor yapıştı. Vegan değilim ama yumurta tüketimimi azaltmaya çalışıyorum. Kullanmadım. Ekmek içi güzelce topladı ama tavada köftelerimin dağılmaması için çok uğraştım. Veganlar dağılmaması için ne yapıyor, araştırıp deneyeceğim. Bilenler yazarsa sevinirim.

Vejetaryenliğe geçişi düşünenlerin iişini kolaylaştıracak reklam filmleri:

1.Aytaç'ın Beyaz'lı sucuk reklamı- mide bulandırıcı bir ses ve aptal espriler-

2. Maret sosis reklamı-annesini sevdiği için değil, ona sosis yapması için şiir yazan büyümüş küçülmüş çocuklar, aynı reklam çocuk sahibi olmak gönüllü köleliktir alt mesajıyla doğum kontrolü için de kullanılabilir, besle-büyüt, velet sosise şiir yazsın, annesinin yüzüne bakmasın. -

3.McDonalds reklamı. Izgara başındaki stresli yüzler, her dediğinin sonuna "lütfen" eklettiren zorunlu nezaket gösterileri ve bilmemkaç defa yıkanan eller, marullar,patatesler.

Not:Veganlar-hiçbir hayvansal gıda tüketmeyenler- için uygun bir yemektir.

Yoğurt Çorbası @ Vejetaryen Denemeler

2006-12-16T06:23:00.000-08:00

"Vejetaryen Denemeler" adı altında bir blog açma fikri aklıma et kullanılarak yapılan bir köftenin soya kıymasına uyarlanmış hali ile nasıl olabileceğini merak etmem sonucu oluştu, yani kendi etsiz yemeklerimi yaratıp pişirebilirim diye düşündüm. Çok sık güncelleyebileceğim bir blog olmamakla birlikte elimden geldiğince bir yaşam felsefesi olarak seçtiğim vejetaryenlik ile ilgili kendi üretimlerimi paylaşacağım. Bunun bana iki yararı olacak: Birincisi elimi yemek yapmaya ve daha da önemlisi yaratmaya alıştırarak becerimi geliştirmek, ikincisi ise fotoğraf çekme konusundaki bitmek tükenmek bilmez tutkumu tatmin etmek.

Tarif vermede çok başarılı olduğum söylenemez, zaten yoğurt çorbasını herkes pişirebilir. Annemden gördüğüm usulü ile ben de bugün bir koca tencere dolusu yaptım. Epeyce doyurucu olduğundan ekmeğe ya da ana yemeğe ihtiyaç duymadım ben. Üzerine kızdırılmış tereyağlı kırmızı biber gezdirmediğim ve ayçiçek yağı kullandığım için çok hafif ve bol nanesiyle pek lezzetli oldu.

İçindekiler:

1 yumurta
3 yemek kaşığı un
Yaklaşık 750 gr. yoğurt (evde ne yapacağımı bilemediğim 2,5 kg. yoğurt vardı ve bu çorba sayesinde değerlendirilmiş oldu. Yoğurt size bol gelebilir tahminimce ama ben yoğurt tadını ve çorbaya verdiği yoğun kıvamı çok seviyorum, üstelik bol bol çorbanız oluyor.)
3 yemek kaşığı şehriye(evde pirinç kalmadığından elimdeki arpa şehriyeyi değerlendirdim)
1 lt. içme suyu
Ayçiçek yağı
Nane
Kırmızı pul biber
Kimyon(bir fiske katınca oldukça güzel bir tat veriyor ama katılmasa da olur)

Yapılışı:

9 yaşında ilk çorbamı pişirdiğimde içine o kadar çok arpa şehriye atmıştım ki anneannem "Domatesli Şehriye Pilavı Çorbasıı olmuş bu!" diye dalga geçmişti. Pirinç konusunda yıllardır elimin ayarı hep kaçıktır. Son üç senedir iş başa düştüğünden kıvam tutturmayı başarabiliyorum. Yoğurt çorbası içinse önce çelik tencereye bir yemek kaşığı ayçiçek yağını gezdirdim ve yoğurdu koydum. Sonra 3 silme kaşık unu ve yumurtayı ekledim, boza kıvamına gelinceye ve topak kalmayıncaya kadar karıştırdım. Azar azar 1 lt. soğuk suyu ekledim, karıştırıp altını yaktım. Başından ayrılmadan sürekli karıştırdım ve içine şehriyeyi ekledim. Şehriyeler yumuşayınca ve çorba annemin deyimiyle göbek atmaya başlayıncaya kadar pişirip ateşten almaya yakın bolca nane ekledim. Bir 5 dakika da nane ile pişirip son olarak kimyon ve pul biber ekledim. Kızdırılmış yağ gibi pek lezzetli ama zararlı atraksiyonlara girişmedim. Kıvamı gelen çorbamı kırmızı kaseme aldım...Tom Waits dinleyerek kaşıkladım.

Not:Lakto-ovo(süt ürünleri ve yumurta tüketen) vejetaryenlere uygun bir tariftir.